Overheid.nl| Zoekpagina

De wegwijzer naar informatie en diensten van alle overheden

Naar zoeken

Verdrag betreffende de bescherming van het loon, Genève, 01-07-1949

Geldend van 13-11-1964 t/m heden

Verdrag betreffende de bescherming van het loon

Authentiek : EN

INTERNATIONAL LABOUR CONFERENCE

CONVENTION 95
Convention concerning the Protection of Wages

The General Conference of the International Labour Organisation,

Having been convened at Geneva by the Governing Body of the International Labour Office, and having met in its Thirty-second Session on 8 June 1949, and

Having decided upon the adoption of certain proposals concerning the protection of wages, which is the seventh item on the agenda of the session, and

Having determined that these proposals shall take the form of an international Convention,

adopts this first day of July of the year one thousand nine hundred and forty-nine the following Convention, which may be cited as the Protection of Wages Convention, 1949:

Article 1

In this Convention, the term “wages” means remuneration or earnings, however designated or calculated, capable of being expressed in terms of money and fixed by mutual agreement or by national laws or regulations, which are payable in virtue of a written or unwritten contract of employment by an employer to an employed person for work done or to be done or for services rendered or to be rendered.

Article 2

  • 1 This Convention applies to all persons to whom wages are paid or payable.

  • 2 The competent authority may, after consultation with the organisations of employers and employed persons directly concerned, if such exist, exclude from the application of all or any of the provisions of the Convention categories of persons whose circumstances and conditions of employment are such that the application to them of all or any of the said provisions would be inappropriate and who are not employed in manual labour or are employed in domestic service or work similar thereto.

  • 3 Each Member shall indicate in its first annual report upon the application of this Convention submitted under Article 22 of the Constitution of the International Labour Organisation any categories of persons which it proposes to exclude from the application of all or any of the provisions of the Convention in accordance with the provisions of the preceding paragraph; no Member shall, after the date of its first annual report, make exclusions except in respect of categories of persons so indicated.

  • 4 Each Member having indicated in its first annual report categories of persons which it proposes to exclude from the application of all or any of the provisions of the Convention shall indicate in subsequent annual reports any categories of persons in respect of which it renounces the right to have recourse to the provisions of paragraph 2 of this Article and any progress which may have been made with a view to the application of the Convention to such categories of persons.

Article 3

  • 1 Wages payable in money shall be paid only in legal tender, and payment in the form of promissory notes, vouchers or coupons, or in any other form alleged to represent legal tender, shall be prohibited.

  • 2 The competent authority may permit or prescribe the payment of wages by bank cheque or postal cheque or money order in cases in which payment in this manner is customary or is necessary because of special circustances, or where a collective agreement or arbitration award so provides, or, where not so provided, with the consent of the worker concerned.

Article 4

  • 1 National laws or regulations, collective agreements or arbitration awards may authorise the partial payment of wages in the form of allowances in kind in industries or occupations in which payment in the form of such allowances is customary or desirable because of the nature of the industry or occupation concerning; the payment of wages in the form of liquor of high alcoholic content or of noxious drugs shall not be permitted in any circumstances.

  • 2 In cases in which partial payment of wages in the form of allowances in kind is authorised, appropriate measures shall be taken to ensure that —

    • (a) such allowances are appropriate for the personal use and benefit of the worker and his family; and

    • (b) the value attributed to such allowances is fair and reasonable.

Article 5

Wages shall be paid directly to the worker concerned except as may be otherwise provided by national laws or regulations, collective agreement or arbitration award or where the worker concerned has agreed to the contrary.

Article 6

Employers shall be prohibited from limiting in any manner the freedom of the worker to dispose of his wages.

Article 7

  • 1 Where works stores for the sale of commodities to the workers are established or services are operated in connection with an undertaking, the workers concerned shall be free from any coercion to make use of such stores or services.

  • 2 Where access to other stores or services is not possible, the competent authority shall take appropriate measures with the object of ensuring that goods are sold and services provided at fair and reasonable prices, or that stores established and services operated by the employer are not operated for the purpose of securing a profit but for the benefit of the workers concerned.

Article 8

  • 1 Deductions from wages shall be permitted only under conditions and to the extent prescribed by national laws or regulations or fixed by collective agreement or arbitration award.

  • 2 Workers shall be informed, in the manner deemed most appropriate by the competent authority, of the conditions under which and the extent to which such deductions may be made.

Article 9

Any deduction from wages with a view to ensuring a direct or indirect payment for the purpose of obtaining or retaining employment, made by a worker to an employer or his representative or to any intermediary (such as a labour contractor or recruiter), shall be prohibited.

Article 10

  • 1 Wages may be attached or assigned only in a manner and within limits prescribed by national laws or regulations.

  • 2 Wages shall be protected against attachment or assignment to the extent deemed necessary for the maintenance of the worker and his family.

Article 11

  • 1 In the event of the bankruptcy or judicial liquidation of an undertaking, the workers employed therein shall be treated as privileged creditors either as regards wages due to them for service rendered during such a period prior to the bankruptcy or judicial liquidation as may be prescribed by national laws or regulations, or as regards wages up to a prescribed amount as may be determined by national laws or regulations.

  • 2 Wages constituting a privileged debt shall be paid in full before ordinary creditors may establish any claim to a share of the assets.

  • 3 The relative priority of wages constituting a privileged debt and other privileged debts shall be determined by national laws or regulations.

Article 12

  • 1 Wages shall be paid regularly. Except where other appropriate arrangements exist which ensure the payment of wages at regular intervals, the intervals for the payment of wages shall be prescribed by national laws or regulations or fixed by collective agreement or arbitration award.

  • 2 Upon the termination of a contract of employment, a final settlement of all wages due shall be effected in accordance with national laws or regulations, collective agreement or arbitration award or, in the absence of any applicable law, regulation, agreement or award, within a reasonable period of time having regard to the terms of the contract.

Article 13

  • 1 The payment of wages where made in cash shall be made on working days only and at or near the workplace, except as may be otherwise provided by national laws or regulations, collective agreement or arbitration award, or where other arrangements known to the workers concerned are considered more appropriate.

  • 2 Payment of wages in taverns or other similar establishments and, where necessary to prevent abuse, in shops or stores for the retail sale of merchandise and in places of amusement shall be prohibited except in the case of persons employed therein.

Article 14

Where necessary, effective measures shall be taken to ensure that workers are informed, in an appropriate and easily understandable manner—

  • (a) before they enter employment and when any changes take place, of the conditions in respect of wages under which they are employed; and

  • (b) at the time of each payment of wages, of the particulars of their wages for the pay period concerned, in so far as such particulars may be subject to change.

Article 15

The laws or regulations giving effect to the provisions of this Convention shall—

  • (a) be made available for the information of persons concerned;

  • (b) define the persons responsible for compliance therewith;

  • (c) prescribe adequate penalties or other appropriate remedies for any violation thereof;

  • (d) provide for the maintenance, in all appropriate cases, of adequate records in an approved form and manner.

Article 16

There shall be included in the annual reports to be submitted under Article 22 of the Constitution of the International Labour Organisation full information concerning the measures by which effect is given to the provisions of this Convention.

Article 17

  • 1 In the case of a Member the territory of which includes large areas where, by reason of the sparseness of the population or the stage of development of the area, the competent authority considers it impracticable to enforce the provisions of this Convention, the authority may, after consultation with the organisations of employers and workers concerned, where such exist, exempt such areas from the application of this Convention either generally or with such exceptions in respect of particular undertakings or occupations as it thinks fit.

  • 2 Each Member shall indicate in its first annual report upon the application of this Convention submitted under Article 22 of the Constitution of the International Labour Organisation any areas in respect of which it proposes to have recourse to the provisions of the present Article and shall give the reasons for which it proposes to have recourse thereto; no Member shall, after the date of its first annual report, have recourse to the provisions of the present Article except in respect of areas so indicated.

  • 3 Each Member having recourse to the provisions of this Article shall, at intervals not exceeding three years, reconsider in consultation with the organisations of employers and workers concerned, where such exist, the practicability of extending the application of the Convention to areas exempted in virtue of paragraph 1.

  • 4 Each Member having recourse to the provisions of this Article shall indicate in subsequent annual reports any areas in respect of which it renounces the right to have recourse to the provisions of this Article and any progress which may have been made with a view to the progressive application of the Convention in such areas.

Article 18

The formal ratifications of this Convention shall be communicated to the Director-General of the International Labour Office for registration.

Article 19

  • 1 This Convention shall be binding only upon those Members of the International Labour Organisation whose ratifications have been registered with the Director-General.

  • 2 It shall come into force twelve months after the date on which the ratifications of two Members have been registered with the Director-General.

  • 3 Thereafter, this Convention shall come into force for any Member twelve months after the date on which its ratification has been registered.

Article 20

  • 1 Declarations communicated to the Director-General of the International Labour Office in accordance with paragraph 2 of Article 35 of the Constitution of the International Labour Organisation shall indicate—

    • (a) the territories in respect of which the Member concerned undertakes that the provisions of the Convention shall be applied without modification;

    • (b) the territories in respect of which it undertakes that the provisions of the Convention shall be applied subject to modifications, together with details of the said modifications;

    • (c) the territories in respect of which the Convention is inapplicable and in such cases the grounds on which it is inapplicable;

    • (d) the territories in respect of which it reserves its decision pending further consideration of the position.

  • 2 The undertakings referred to in subparagraphs (a) and (b) of paragraph 1 of this Article shall be deemed to be an integral part of the ratification and shall have the force of ratification.

  • 3 Any Member may at any time by a subsequent declaration cancel in whole or in part any reservation made in its original declaration in virtue of subparagraphs (b), (c) or (d) of paragraph 1 of this Article.

  • 4 Any Member may, at any time at which the Convention is subject to denunciation in accordance with the provisions of Article 22, communicate to the Director-General a declaration modifying in any other respect the terms of any former declaration and stating the present position in respect of such territories as it may specify.

Article 21

  • 1 Declarations communicated to the Director-General of the International Labour Office in accordance with paragraphs 4 or 5 of Article 35 of the Constitution of the International Labour Organisation shall indicate whether the provisions of the Convention will be applied in the territory concerned without modification or subject to modifications; when the declaration indicates that the provisions of the Convention will be applied subject to modifications, it shall give details of the said modifications.

  • 2 The Member, Members or international authority concerned may at any time by a subsequent declaration renounce in whole or in part the right to have recourse to any modification indicated in any former declaration.

  • 3 The Member, Members or international authority concerned may, at any time at which this Convention is subject to denunciation in accordance with the provisions of Article 22, communicate to the Director-General a declaration modifying in any other respect the terms of any former declaration and stating the present position in respect of the application of the Convention.

Article 22

  • 1 A Member which has ratified this Convention may denounce it after the expiration of ten years from the date on which the Convention first comes into force, by an act communicated to the Director-General of the International Labour Office for registration. Such denunciation shall not take effect until one year after the date on which it is registered.

  • 2 Each Member which has ratified this Convention and which does not, within the year following the expiration of the period of ten years mentioned in the preceding paragraph, exercise the right of denunciation provided for in this Article, will be bound for another period of ten years and, thereafter, may denounce this Convention at the expiration of each period of ten years under the terms provided for in this Article.

Article 23

  • 1 The Director-General of the International Labour Office shall notify all Members of the International Labour Organisation of the registration of all ratifications, declarations and denunciations communicated to him by the Members of the Organisation.

  • 2 When notifying the Members of the Organisation of the registration of the second ratification communicated to him, the Director-General shall draw the attention of the Members of the Organisation to the date upon which the Convention will come into force.

Article 24

The Director-General of the International Labour Office shall communicate to the Secretary-General of the United Nations for registration in accordance with Article 102 of the Charter of the United Nations full particulars of all ratifications, declarations and acts of denunciation registered by him in accordance with the provisions of the preceding articles.

Article 25

At such times as it may consider necessary the Governing Body of the International Labour Office shall present to the General Conference a report on the working of this Convention and shall examine the desirability of placing on the agenda of the Conference the question of its revision in whole or in part.

Article 26

  • 1 Should the Conference adopt a new Convention revising this Convention in whole or in part, then, unless the new Convention otherwise provides—

    • (a) the ratification by a Member of the new revising Convention shall ipso jure involve the immediate denunciation of this Convention, notwithstanding the provisions of Article 22 above, if and when the new revising Convention shall have come into force;

    • (b) as from the date when the new revising Convention comes into force this Convention shall cease to be open to ratification by the Members.

  • 2 This Convention shall in any case remain in force in its actual form and content for those Members which have ratified it but have not ratified the revising Convention.

Article 27

The English and French versions of the text of this Convention are equally authoritative.

Vertaling : NL

Verdrag (No. 95) betreffende de bescherming van het loon

De Algemene Conferentie van de Internationale Arbeidsorganisatie,

Door de Raad van Beheer van het Internationaal Arbeidsbureau bijeengeroepen te Genève, en aldaar bijeengekomen in haar twee en derigste zitting op 8 Juni 1949,

Besloten hebbende verschillende voorstellen aan te nemen betreffende de bescherming van het loon, hetgeen het zevende punt is op de agenda der zitting,

Besloten hebbende, dat deze voorstellen de vorm zullen aannemen van een internationaal verdrag,

neemt heden, de eerste Juli negentienhonderd negen en veertig, het volgende verdrag aan, hetwelk kan worden aangehaald onder de titel „Verdrag betreffende de bescherming van het loon, 1949”:

Artikel 1

In dit Verdrag wordt onder „loon” verstaan de beloning of verdiensten, hoe ook genaamd of berekend, welke in geld kunnen worden uitgedrukt en bij wederzijdse overeenkomst of bij nationale wettelijke maatregelen zijn vastgesteld, en welke verschuldigd zijn krachtens een schriftelijk of mondeling arbeidscontract door een werkgever aan een werknemer voor verrichte of te verrichten arbeid of diensten.

Artikel 2

  • 1 Dit Verdrag is van toepassing op allen aan wie loon betaald wordt of verschuldigd is.

  • 2 De bevoegde autoriteit kan, na overleg met de daarbij direct betrokken organisaties van werkgevers en van arbeiders, waar die bestaan, van de toepassing van alle of sommige bepalingen van het Verdrag uitzonderen groepen van personen, wier omstandigheden en arbeidsvoorwaarden zodanig zijn, dat de toepassing ten aanzien van hen van alle of sommige genoemde bepalingen niet op zijn plaats zou zijn en die niet in dienst zijn tot het verrichten van handenarbeid of die huishoudelijke arbeid of gelijksoortig werk verrichten.

  • 3 Elk Lid moet in zijn eerste jaarrapport betreffende de toepassing van dit Verdrag, ingediend krachtens artikel 22 van het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie, aangeven de groepen van personen, welke het zich voorstelt uit te zonderen van alle of sommige bepalingen van het Verdrag overeenkomstig de bepalingen van het vorige lid; geen Lid kan na de datum, waarop zijn eerste jaarrapport is ingediend, uitzonderingen maken behoudens ten aanzien van de aldus aangegeven groepen van personen.

  • 4 Elk Lid, dat in zijn eerste jaarrapport groepen van personen heeft aangegeven, die het zich voorstelt uit te zonderen van alle of sommige bepalingen van dit Verdrag, moet in volgende jaarrapporten eventuele groepen van personen aangeven ten aanzien van wie het afstand doet van het recht gebruik te maken van de bepalingen van lid 2 van dit artikel, alsmede iedere vooruitgang, welke bereikt is ten aanzien van de toepassing van het Verdrag op die groepen van personen.

Artikel 3

  • 1 In geld betaalbare lonen mogen slechts worden uitbetaald in wettig betaalmiddel, en betaling in de vorm van promessen, bonnen of dergelijke of in enige andere vorm waarvan men voorgeeft dat het wettig betaalmiddel is, moet worden verboden.

  • 2 De bevoegde autoriteit kan toestaan of voorschrijven betaling van lonen door middel van post- of bankchèques of postwissels in gevallen waar betaling op deze wijze gewoonte is of noodzakelijk door bijzondere omstandigheden, of waar zulks wordt bepaald in een collectieve arbeidsovereenkomst of een arbitrale uitspraak, of, waar dat niet het geval is, met de toestemming van de betrokken arbeider.

Artikel 4

  • 1 Bij nationale wettelijke maatregelen, collectieve arbeidsovereenkomsten of arbitrale uitspraken kan worden toegestaan, dat een gedeelte van het loon wordt uitbetaald in natura in bedrijven of beroepen waar die wijze van betaling gewoonte is of wenselijk wegens de aard van het betrokken bedrijf of beroep; uitbetaling van het loon in sterke drank of in vergiftige genotmiddelen mag in geen geval worden toegestaan.

  • 2 In de gevallen, waarin gedeeltelijke betaling van het loon in natura is toegestaan, moeten passende maatregelen worden genomen teneinde te verzekeren dat:

    • a. die voldoening in natura dient tot het persoonlijk gebruik en in het belang is van de arbeider en zijn gezin;

    • b. de daaraan toegekende waarde billijk is.

Artikel 5

Het loon moet rechtstreeks aan de arbeider worden uitbetaald tenzij nationale wettelijke maatregelen, een collectieve arbeidsovereenkomst of een arbitrale uitspraak anders bepalen, of de arbeider toegestemd heeft in een andere wijze van betaling.

Artikel 6

Aan werkgevers moet worden verboden op enigerlei wijze de vrijheid van de arbeider om zijn loon naar verkiezing te besteden, te beperken.

Artikel 7

  • 1 Wanneer ondernemingswinkels voor de verkoop van goederen aan de arbeiders zijn opgericht of diensten in het leven zijn geroepen in verbinding met een onderneming staande, mag op de betrokken arbeiders generlei dwang worden uitgeoefend om van die winkels of diensten gebruik te maken.

  • 2 Waar het onmogelijk is van andere winkels of diensten gebruik te maken, moet de bevoegde autoriteit passende maatregelen treffen teneinde te verzekeren, dat goederen worden verkocht en diensten verstrekt tegen billijke en redelijke prijzen, of dat door de werkgever opgerichte winkels en ter beschikking gestelde diensten niet worden beheerd met winstoogmerk doch ten bate van de betrokken arbeiders.

Artikel 8

  • 1 Inhoudingen op het loon mogen slechts worden toegestaan op voorwaarden en in de mate voorgeschreven bij nationale wettelijke maatregelen of vastgesteld bij collectieve arbeidsovereenkomst of arbitrale uitspraak.

  • 2 De arbeiders zullen worden ingelicht, op de door de bevoegde autoriteit meest passend geachte wijze, omtrent de voorwaarden waaronder en de mate waarin die inhoudingen kunnen worden toegepast.

Artikel 9

Elke inhouding op het loon ter verzekering van een directe of indirecte betaling voor het verkrijgen of behouden van arbeid door een arbeider aan een werkgever, diens vertegenwoordiger of enige tussenpersoon, zoals bijvoorbeeld een tussenpersoon belast met het aanwerven van arbeidskrachten, moet worden verboden.

Artikel 10

  • 1 Het loon is slechts vatbaar voor beslag of cessie op de wijze en binnen de grenzen voorgeschreven bij nationale wettelijke maatregelen.

  • 2 Het loon moet worden beschermd tegen beslag of cessie in de mate noodzakelijk gacht voor het onderhoud van de arbeider en zijn gezin.

Artikel 11

  • 1 In geval van faillissement of gerechtelijke liquidatie van een onderneming moeten de daarin tewerkgestelde arbeiders worden behandeld als bevoorrechte schuldeisers hetzij met betrekking tot het loon hun verschuldigd voor diensten verricht gedurende een nader bij nationale wettelijke maatregelen te bepalen termijn voorafgaande aan het faillissement of de gerechtelijke liquidatie, hetzij met betrekking tot het loon, niet overschrijdende een vastgesteld bedrag, nader vast te stellen bij nationale wettelijke maatregelen.

  • 2 Loon, dat bevoorrechte inschuld is, moet ten volle worden voldaan voor gewone schuldeisers enig recht op een deel van de boedel kunnen doen gelden.

  • 3 De orde van voorrang van loon, dat een bevoorrechte inschuld is, ten opzichte van andere bevoorrechte inschulden, moet bij nationale wettelijke maatregelen worden vastgesteld.

Artikel 12

  • 1 Het loon moet op geregelde tijden worden betaald. Tenzij andere bevredigende regelingen bestaan ter verzekering van de betaling van lonen op geregelde tijden, moeten de perioden na verloop waarvan telkens het loon moet worden betaald, worden voorgeschreven bij nationale wettelijke maatregelen of bij collectieve arbeidsovereenkomst of arbitrale uitspraak.

  • 2 Bij de beëindiging van een arbeidscontract moet een eindafrekening van alle verschuldigde lonen plaats hebben in overeenstemming met de nationale wettelijke maatregelen, een collectieve arbeidsovereenkomst of een arbitrale uitspraak of, bij gebreke van enige toepasselijke wettelijke maatregel, overeenkomst of uitspraak, binnen een redelijke tijd, gezien de bepalingen van het contract.

Artikel 13

  • 1 De uitbetaling van lonen, wanneer die in geld geschiedt, mag slechts plaats hebben op weekdagen en in of nabij de plaats waar de arbeid wordt verricht, tenzij anders bepaald is bij nationale wettelijke maatregelen, een collectieve arbeidsovereenkomst of een arbitrale uitspraak, of andere aan de betrokken arbeiders bekende regelingen geschikter worden geacht.

  • 2 De uitbetaling van lonen in kroegen of andere dergelijke inrichtingen en, waar nodig ter voorkoming van misbruik, in winkels en in plaatsen van vermaak, moet worden verboden, tenzij het betreft personen aldaar werkzaam.

Artikel 14

Waar nodig moeten doeltreffende maatregelen worden genomen teneinde te verzekeren dat arbeiders op een geschikte en gemakkelijk begrijpelijke wijze worden ingelicht:

  • a. vóór het in dienst treden en wanneer wijzigingen plaats vinden, omtrent de loonvoorwaarden waaronder zij in dienst zijn; en

  • b. bij elke loonbetaling, omtrent de bijzonderheden ten aanzien van hun loon over de desbetreffende loonperiode voor zover die bijzonderheden aan verandering onderhevig zijn.

Artikel 15

De wettelijke maatregelen ter uitvoering van de bepalingen van dit Verdrag moeten

  • a. ter kennis worden gebracht van de betrokken personen;

  • b. de personen aangeven verantwoordelijk voor de naleving;

  • c. afdoende sancties stellen in geval van overtreding;

  • d. in alle passende gevallen voorschriften geven betreffende het houden van afdoende registers in een goedgekeurde vorm en op een goedgekeurde wijze.

Artikel 16

In de jaarrapporten, ingediend krachtens artikel 22 van het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie, moeten volledige mededelingen worden gedaan ten aanzien van de maatregelen genomen ter uitvoering van dit Verdrag.

Artikel 17

  • 1 Indien het een Lid betreft, wiens territoir grote gebieden bevat, waar, door de dunbevolktheid of door het stadium van ontwikkeling van het gebied, de bevoegde autoriteit de toepassing van dit Verdrag onuitvoerbaar acht, kan die autoriteit, na overleg met de betrokken organisaties van werkgevers en arbeiders, waar die bestaan, die gebieden van de toepassing van dit Verdrag uitzonderen, hetzij in het algemeen, hetzij met de uitzonderingen ten aanzien van bepaalde ondernemingen of beroepen, welke zij geschikt acht.

  • 2 Elk Lid moet in zijn eerste jaarrapport betreffende de toepassing van dit Verdrag, ingediend krachtens artikel 22 van het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie, aangeven voor welke gebieden het zich voorstelt gebruik te maken van de bepalingen van dit artikel, en moet de redenen daarvoor opgeven; geen Lid kan na de datum, waarop zijn eerste jaarrapport werd ingediend, een beroep doen op de bepalingen van dit artikel, behoudens ten aanzien van de aangegeven gebieden.

  • 3 Elk Lid, dat gebruik maakt van de bepalingen van dit artikel, moet telkens na verloop van een termijn van ten hoogste drie jaar, in overleg met de betrokken organisaties van werkgevers en van arbeiders, waar deze bestaan, de mogelijkheid opnieuw onderzoeken om het Verdrag van toepassing te doen zijn op gebieden, die krachtens lid 1 uitgezonderd zijn.

  • 4 Elk Lid, dat gebruik maakt van de bepalingen van dit artikel, moet in volgende jaarrapporten de gebieden aangeven ten aanzien waarvan het van zijn recht afstand doet om gebruik te maken van de bepalingen van dit artikel, alsmede enige vooruitgang gericht op een steeds verdergaande toepassing van dit Verdrag in die gebieden.

Artikel 18

De officiële bekrachtigingen van dit Verdrag zullen worden medegedeeld aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau en door hem worden ingeschreven.

Artikel 19

  • 1 Dit Verdrag zal slechts verbindend zijn voor de Leden der Internationale Arbeidsorganisatie, die hun bekrachtigingen door de Directeur-Generaal hebben doen inschrijven.

  • 2 Het zal van kracht worden twaalf maanden nadat de bekrachtigingen van twee Leden door de Directeur-Generaal zullen zijn ingeschreven.

  • 3 Vervolgens zal dit Verdrag voor ieder der Leden in werking treden twaalf maanden na de datum, waarop zijn bekrachtiging zal zijn ingeschreven.

Artikel 20

  • 1 Verklaringen, gezonden aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau overeenkomstig lid 2 van artikel 35 van het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie, moeten aangeven:

    • a. de gebieden, ten aanzien waarvan het betreffende Lid zich verbindt de bepalingen van het Verdrag ongewijzigd toe te passen;

    • b. de gebieden, ten aanzien waarvan het zich verbindt de bepalingen van het Verdrag met wijzigingen toe te passen, en waarin die wijzigingen bestaan;

    • c. de gebieden waar het Verdrag niet toegepast kan worden, en in die gevallen de redenen waarom;

    • d. de gebieden waarvoor het zich zijn beslissing voorbehoudt, hangende nader onderzoek van de omstandigheden.

  • 2 De verplichtingen, bedoeld onder a en b van het eerste lid van dit artikel, zullen geacht worden een integrerend deel van de bekrachtiging uit te maken en zullen dezelfde gevolgen hebben.

  • 3 Elk Lid kan bij een nadere verklaring van alle of een deel der voorbehouden, neergelegd in zijn oorspronkelijke verklaring krachtens het bepaalde onder b, c en d van het eerste lid van dit artikel, afstand doen.

  • 4 Elk Lid kan op enig tijdstip, waarop dit Verdrag overeenkomstig het bepaalde in artikel 22 kan worden opgezegd, aan de Directeur-Generaal een nadere verklaring doen toekomen, waarbij in enig ander opzicht de inhoud van een vorige verklaring gewijzigd wordt en de toestand ten aanzien van bepaalde aangegeven gebieden medegedeeld wordt.

Artikel 21

  • 1 Verklaringen, gezonden aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau overeenkomstig de leden 4 en 5 van artikel 35 van het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie, moeten aangeven of de bepalingen van het Verdrag ongewijzigd of gewijzigd zullen worden toegepast in het betreffende gebied; indien de verklaring aangeeft, dat de bepalingen van het Verdrag met wijzigingen zullen worden toegepast, moet deze aangeven waarin die wijzigingen bestaan.

  • 2 Het betreffende Lid, de betreffende Leden of internationale autoriteit kunnen te allen tijde bij een volgende verklaring geheel of gedeeltelijk afstand doen van het recht zich te beroepen op een wijziging in een vorige verklaring medegedeeld.

  • 3 Het betreffende Lid, de betreffende Leden of internationale autoriteit kunnen op enig tijdstip waarop dit Verdrag overeenkomstig het bepaalde in artikel 22 opgezegd kan worden, aan de Directeur-Generaal een nadere verklaring doen toekomen, waarbij in enig ander opzicht de inhoud van een vorige verklaring gewijzigd wordt en de toestand ten aanzien van de toepassing van dit Verdrag medegedeeld wordt.

Artikel 22

  • 1 Ieder Lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, kan het opzeggen na verloop van een termijn van tien jaren na de datum, waarop dit Verdrag van kracht is geworden, zulks bij een verklaring toegezonden aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau en door deze in te schrijven. De opzegging wordt eerst van kracht een jaar nadat zij is ingeschreven.

  • 2 Ieder Lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd en binnen een jaar na verloop van de termijn van tien jaren, bedoeld in het vorige lid, geen gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging, voorzien in dit artikel, zal voor een nieuwe termijn van tien jaren gebonden zijn en zal daarna dit Verdrag kunnen opzeggen na verloop van elke termijn van tien jaren, onder de voorwaarden bedoeld in dit artikel.

Artikel 23

  • 1 De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau zal aan alle Leden der Internationale Arbeidsorganisatie kennis geven van de inschrijving van alle bekrachtigingen, verklaringen en opzeggingen, welke hem door de Leden der Organisatie zullen zijn medegedeeld.

  • 2 Bij de kennisgeving aan de Leden der Organisatie van de tweede hem medegedeelde bekrachtiging, zal de Directeur-Generaal de aandacht van de Leden der Organisatie vestigen op de datum, waarop dit Verdrag van kracht zal worden.

Artikel 24

De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau zal aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties mededeling doen, ter registratie overeenkomstig het bepaalde in artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties, van de volledige bijzonderheden omtrent alle bekrachtigingen, verklaringen en opzeggingen, welke hij overeenkomstig de voorgaande artikelen heeft geregistreerd.

Artikel 25

Telkens wanneer de Raad van Beheer van het Internationaal Arbeidsbureau zulks nodig acht legt deze een verslag inzake de toepassing van dit Verdrag voor aan de Algemene Conferentie, en gaat na of het wenselijk is de kwestie van de gehele of gedeeltelijke herziening van het Verdrag op de agenda van de Conferentie te plaatsen.

Artikel 26

  • 1 Indien de Conferentie een nieuw verdrag aanneemt, houdende gehele of gedeeltelijke herziening van het onderhavige Verdrag, zal, tenzij het nieuwe verdrag anders bepaalt:

    • a. de bekrachtiging door een Lid van het nieuwe verdrag, houdende herziening, ipso jure onmiddellijke opzegging van het onderhavige Verdrag medebrengen, niettegenstaande het bepaalde in artikel 22, onder voorbehoud evenwel, dat het nieuwe verdrag, houdende herziening, van kracht is geworden;

    • b. met ingang van de datum, waarop het nieuwe verdrag, houdende herziening, van kracht is geworden, het onderhavige Verdrag niet langer door de Leden bekrachtigd kunnen worden.

  • 2 Het onderhavige Verdrag zal echter van kracht blijven naar vorm en inhoud voor de Leden, die het bekrachtigd hebben en die het nieuwe verdrag, houdende herziening, niet bekrachtigen.

Artikel 27

De Engelse en de Franse tekst van dit Verdrag zijn gelijkelijk authentiek.